ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ... ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΑΜΕ !!!

Ε ναι λοιπόν, συγκεντρώσαμε πάνω από 1.000 Κουμπαράδες !!!
Οι δημιουργίες που με τόση αγάπη φιλοτεχνήσατε έμοιαζαν αναρίθμητοι
προς έκπληξη και μεγάλη χαρά όλων μας !!!
Ανοίγαμε μία μία τις κούτες και απλώναμε στα τραπέζια τους Κουμπαράδες.
Περιττό να σας πω ότι μέχρι να το πάρουμε απόφαση ότι έπρεπε να στησουμε την έκθεση, αυτό που ακουγόταν στον Έσπερο καθώς ξετυλίγαμε τους Κουμπαράδες ήταν :
"Αχ, κοίτα αυτό !" ή "Αυτό το είδες ;" ή "Ε, δεν το πιστεύω !" ή "Μα πώς το έκαναν αυτό ;"
Ειδικά τα κορίτσια που είχαν έρθει να βοηθήσουν στο στήσιμο του bazaar και δεν ασχολούνται - όπως εμείς οι χρυσοχέρες χαχα - με τα κραφτικά, κυριολεκτικά είχαν μείνει με το στόμα ανοικτό !
Σάμπως όμως κι εμείς - οι ειδήμονες - το ίδιο δεν κάναμε ; Χαζεύαμε και δείχναμε η μία στην άλλη τους Κουμπαράδες που μας είχατε στείλει ! Παιδιά, άλλο να σας το λέω άλλο να το βλέπετε !!!
Μέχρι που τελικά είπαμε να συγκρατηθούμε και να εκτελέσουμε την αποστολή μας !
Εγώ, τελείως αρχάρια σε τέτοιου είδους διαδικασίες, ένιωθα ότι το πράγμα ήταν σε πολύ καλά χέρια ! Άλλωστε, είχαμε την τεχνογνωσία της Νικολίτσας Αντωνοπούλου, το μαγικό ραβδάκι της Σιδηράς Κυρίας Ρένας,  την γλυκύτατη Κυρία επί των Τιμών Γιούλα, η οποία τιμολογούσε τους Κουμπαράδες και
βέβαια τη Βικούλα την Ποδηλάτισσα, στην οποία προσωπικά χρωστώ πολλά και την οποία τσιμπολογούσα σε κάθε ευκαιρία ! Η Κλαυδία από τις Χρυσομέλισσες ήταν για μένα άλλη μια αποκάλυψη ! Δεν φαντάζεστε για τί τρυφερό, ευγενικό και μελίρρυτο πλάσμα μιλάμε !
Σας λέω, βρισκόμουν ανάμεσα σε μεγαθήρια των bazaar και διασημότητες της blogo - γειτονιάς μας !
Πώς τα φέρνει η ζωή για μια απλή επαρχιωτοπούλα !!! χαχαχα
Από την στιγμή που στείναμε κιόλας την έκθεσή μας ο κόσμος περνούσε και μας ρωτούσε περί τίνος πρόκειται.
Έβλεπαν όσους Κουμπαράδες είχαμε ήδη βγάλει από τις συσκευασίες τους, τους περιεργάζονταν και δεσμεύονταν να ξαναπεράσουν, όταν η έκθεση θα ήταν έτοιμη. Έτσι κι έγινε !!!
Ο κόσμος ερχόταν και ξαναερχόταν και ξαναερχόταν !!!
Δεν μπορώ διακρίνω ποιοί ήταν οι πιο ενθουσιώδεις θαυμαστές των Κουμπαράδων μας!
Τα παιδιά ή οι γονείς ;
Σε κάθε περίπτωση, ο ενθουσιασμός καταγράφηκε και σε αριθμούς !
Οι συνολικές εισπράξεις του τριήμερου bazaar μας έφτασαν το ποσό των 3.100 Ευρώ !!! 
Ποιός θα το πίστευε ;;;

Και επειδή για μένα δεν είστε κάποιοι συνδαιτημόνες σε μια επίσημη δεξίωση, όπου πρέπει να τηρείται κάποιο φλεγματικό πρωτόκολλο, αλλά οι φίλες μου που τραμπαλιζόμαστε στην παιδική χαρά της blogoγειτονιάς μας, θα σας μιλήσω από εκείνο το αθώο μέρος της καρδιάς, που δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι υπάρχει όσο κι αν μεγαλώνουμε, όσο κι αν οι συνθήκες μας δυσκολεύουν !

Θέλω να απευθύνω ένα ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΟ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ 
σε όλες εσάς που ήσασταν δίπλα μας και μας στηρίξατε με τις δημιουργίες σας αλλά και με την εμπιστοσύνη σας !!! 
Κλείνω τα μάτια και φαντάζομαι ότι έχω μια τεράαααααααστια αγκαλιά που σας χωρά όλες ! Φαντάζομαι ότι χαμογελάμε η μία στην άλλη από χαρά που ενωθήκαμε για άλλη μια φορά για ένα καλό σκοπό και κλείνουμε το μάτι πονηρά, γιατί ξέρουμε ότι ΟΛΕΣ ΜΑΖΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ, κόντρα στα προγνωστικά, κόντρα στη δυσπιστία και την απογοήτευση ! 
Τολμήστε να αναλάβετε μια τέτοια πρωτοβουλία στην πόλη, στο χωριό ή το νησί σας και θα πειστείτε  ότι υπάρχουν άνθρωποι που ΘΕΛΟΥΝ να βοηθήσουν, αρκεί να τους προτείνετε τον τρόπο.
Η Έκθεση Κουμπαράδων με Μήνυμα στην Πάτρα, ήταν μια ακόμα προσφορά αγάπης της Δράσης Ελληνίδων bloggers που έπιασε τόπο !
Ήταν μια προσπάθεια που ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΑ ΟΛΕΣ ΜΑΖΙ οργανώσαμε, στηρίξαμε και πραγματοποιήσαμε !
Και για μένα προσωπικά ήταν μια εμπειρία ζωής, που ομολογώ ότι ποτέ δεν πίστευα ότι θα έχω ...

Φτάνει όμως, με τις διηγήσεις μου
(και με τις συγκινήσεις μου, γιατί μεγάλη κοπέλα είμαι κι εγώ ...),
 Έχουμε φωτογραφικό υλικό :
Από τις προετοιμασίες :

Από την Έκθεσή μας έτοιμη να υποδεχτεί τους θαυμαστές της ! 

Και από τον κόσμο που ήταν εκεί :

Οι παιδαγωγοί Αρίστη Κολλιοπούλου και Όλγα Γρηγοροπούλου 
απασχόλησαν δημιουργικά τα παιδάκια που επισκέφτηκαν την έκθεσή μας.

Η συγγραφέας παιδικών διηγημάτων διηγείται στα παιδιά 

ιστορίες που της είπαν οι Κουμπαραδες :

Πολλοί μαθητές σχολείων των Πατρών μας επισκέφτηκαν ! 

                                     

Επίσης, μας επισκέφτηκε και μια ομάδα προσκόπων που έμαθε για την έκθεση μας !

Δεν μπορώ να περιγράψω με τί ενθουσιασμό τα παιδιά πήγαιναν από τραπέζι σε τραπέζι και περιεργάζονταν τις δημιουργίες που μας στείλατε ! 

 Ενώ η κα Νικολίτσα Αντωνοπούλου μοίραζε σε όλα τα παιδιά ποπ-κορν !

Εκεί ήταν και η θρυλική Σοφία Δημοπούλου από το Βάλε Φαντασία !!!

Η Βιβή, η Χαρά, η Φωτεινή και ο γίγας Κουμπαράς !

Και μια αναμνηστική φωτογραφία που βούτηξα από τη Βικούλα ! 

Οι περισσότερες φωτογραφίες που βλέπετε εδώ τραβήχτηκαν από τη καλή μου Βιβή, που ήταν παρούσα σε ο,τιδήποτε χρειαστήκαμε !

  Παρούσα, ακούραστη και γεμάτη καλή διάθεση ήταν και η Χαρά !

Και τα δύο κορίτσια τα ευχαριστώ ξεχωριστά που ήταν δίπλα μου ... 

Περισσότερο φωτορεπορτάζ θα βρείτε φυσικά στην Βικούλα την Ποδηλάτισσα !

Να ευχαριστήσω όσους μας στήριξαν κοινοποιώντας την προσπάθειά μας.

http://www.thebest.gr/news/index/viewStory/197693

http://patrasevents.gr/News/e029d253-512a-4143-b984-34a2329cb21d/patra-ekthesi-koumparadon-anakyklosima-ylika-enisxysi-antonopouleiou-idrymatos

http://www.tovima.gr/society/article/?aid=512654

http://www.inews.gr/185/patra-oi-ellinides-bloggers-ekthetoun-700-koubarades-me-minyma.htm

http://www.axortagos.gr/patra-koumparades-minima-apo-anakiklosima-ilika.html

greekblogsbywomen.blogspot.com/2013/01/blogger_27.html

http://www.eirinika.gr/gr/blog/politismos/eikastika2/ekthesi.asp

http://ecozhn.com/2013/04/01/%CF%80%CE%AC%CF%84%CF%81%CE%B1-%CE%BA%CE%BF%CF%85%CE%BC%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CE%B4%CE%B5%CF%82-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CE%BA%CF%85%CE%BA%CE%BB%CF%8E%CF%83%CE%B9%CE%BC%CE%B1-%CF%85/

http://heaven-sofia.blogspot.com/2013/05/blog-post.html

http://www.pelop.gr/?page=article&DocID=100007

http://mikroimegaloi.gr/content/%CE%B5%CE%BA%CE%B8%CE%B5%CF%83%CE%B7-%CE%BA%CE%BF%CF%85%CE%BC%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%B4%CF%89%CE%BD-%CE%B1%CF%80%CE%BF-%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CE%BA%CF%85%CE%BA%CE%BB%CF%89%CF%83%CE%B9%CE%BC%CE%B1-%CF%85%CE%BB%CE%B9%CE%BA%CE%B1-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CF%80%CE%B1%CF%84%CF%81%CE%B1-16-%CE%BC%CE%B1%CE%B9%CE%BF%CF%85-2013-%CE%B1%CE%BD%CF%84%CF%89%CE%BD%CE%BF%CF%80%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CE%BF-%CE%B9%CE%B4%CF%81%CF%85%CE%BC%CE%B1

Εύχομαι στο μέλλον να μας δοθεί η ευκαιρία να ανταμώσουμε ακόμα περισσότερα κορίτσια ...

Μέχρι τότε επιτρέψτε μου να κλείσω αυτή την ανάρτηση έτσι  :

Κορίτσια :

ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΑΜΕΕΕΕΕΕΕΕΕ !!!!!!!

Υπάρχει Ελπίδα

   Κάποτε έγραψαν γι' αυτήν κάποιοι επιστήμονες, οι οποίοι είδαν στη φύση της ιδιότητες ιαματικές. Ανέλυσαν σε αμέτρητες σελίδες την ευεργετική επιρροή της και πρότειναν μάλιστα να λαμβάνεται σαν χάπι. Όπως τα χάπια της πίεσης. Ένα πρωί ένα βράδυ. Να κοιτάζεσαι, λέει, πρωί - βράδυ στον καθρέφτη, να την επικαλείσαι, να την εξυμνείς και όλα τ' άλλα θα τα κάνει αυτή για σένα. Μεγάλο φόρτο εργασίας της ανέθεσαν αυτοί οι επιστήμονες. Δεν φτάνει που έτρεχε από δω κι από κει κάθε που την φώναζαν, τώρα έπρεπε να δίνει το παρόν και στους οικιακούς καθρέπτες. Ω, μα ήταν αδύνατο να ανταποκριθεί σε τόσο μεγάλο φόρτο. Άλλωστε, η συνταγή που έδιναν αυτοί οι επιστήμονες ήταν λάθος. Η Ελπίδα δεν μπορούσε να γιατρέψει τα δεινά των ανθρώπων αποκλειστικά μόνη της. Πώς κατέληξαν στο συμπέρασμα πως μόνη της ήταν αρκετή για να τα θεραπεύσει όλα ; Οι ευεργετικές ιδιότητες, που πράγματι είχε, αναδεικνύονταν και πολλαπλασιάζονταν, όταν αλληλεπιδρούσε με τις φίλες της. Την Πίστη, την Καλοσύνη και τη Δράση. Η Ελπίδα μόνη της μπορούσε να καταπραΰνει πρόσκαιρα, ενώ μαζί με τα άλλα κορίτσια μπορούσε να κάνει θαύματα ! Η πιο καλή της φίλη ήταν η Πίστη. Έδινε δύναμη και κουράγιο η μία στην άλλη κάθε που οι άνθρωποι της αμφισβητούσαν. Η Καλοσύνη έκανε φυσικά κολλητή παρέα με όλες και τις βοηθούσε να βρουν τον δρόμο τους κάθε που χάνονταν από τις παραπλανητικές ταμπέλες. Τη Δράση, όμως, την σέβονταν όλες βαθιά, γιατί χωρίς αυτήν οι άλλες τρεις θα ήταν μόνο λέξεις ποιητικές και λουλούδια που θα μαραίνονταν κομμένα μέσ' στο βάζο.

ντεκουπαζ χαρτοπετσέτας και απόπειρα pittorico 

 Οι άνθρωποι όμως βαριούνταν. Ήθελαν λύσεις μαγικές. Δεν είχαν ελεύθερο χρόνο, για να ακούσουν αυτά που τους έλεγε η Δράση. Την Καλοσύνη δε την είχαν προ πολλού τσαπαλατήσει, γιατί τους εμπόδιζε να εκπληρώσουν τους μικρονοϊκούς στόχους τους. Η Πίστη είχε μεν διασωθεί, με σοβαρό όμως haircut των αρμοδιοτήτων της, αφού πια δεν καλούνταν να διαχειριστεί το μεγαλείο του ανθρώπου αλλά τον μικρό του εαυτό. "Να έχεις πίστη στον εαυτό σου" έλεγαν οι επιστήμονες τα τελευταία χρόνια. Η Πίστη στην ολότητα είχε πάει περίπατο.  Όσο για την Ελπίδα, αυτήν οι άνθρωποι συνεχώς την μείωναν, την ταπείνωναν και το χειρότερο : την αγνοούσαν. "Δεν υπάρχει Ελπίδα", έλεγαν. Το ΄λεγαν στον εαυτό τους, στην παρέα τους, στα παιδιά τους. Μόνο τα παιδιά έμοιαζαν να μην παίρνουν στα σοβαρά αυτές τις απόλυτες διαβεβαιώσεις.Οι συνομήλικοι τους, όμως, έγνεφαν το κεφάλι καταφατικά και ξεφυσούσαν απογοητευμένοι. "Όχι, δεν υπάρχει Ελπίδα. Η Ελπίδα έχει πεθάνει". 
   Δεν είναι τυχαίο ότι την ίδια περίοδο που οι άνθρωποι άρχισαν να αγνοούν την Ελπίδα, είχε κάνει την εμφάνισή της μια αλλόκοτη, ξιπασμένη τύπισσα που την έλεγαν Κρίση. Η Κρίση μιλούσε πολλές γλώσσες αλλά ποτέ την γλώσσα της αλήθειας. Είχε όμως μια αυτοπεποίθησή παροιμιώδη που υπνώτιζε όσους την άκουγαν  ! Φαινόταν να τα είχε τακιμιάσει με εκείνον τον τρομακτικό τύπο που τον έλεγαν Φόβο και την πονηρή μικρή αδερφή του, την Αδράνεια. Είχε μάλιστα διαρρεύσει ότι αυτή η περίεργη συμμορία προσπαθούσε να προσελκύσει τη Φτώχεια, γιατί έτσι, λέει, θα επιτύγχανε καλύτερα τους στόχους της. Ποιοί ήταν, όμως, αυτοί οι στόχοι κανείς δεν ήξερε ακόμα με ακρίβεια. Αυτό που σίγουρα ήξεραν όλοι ήταν ότι ο Καταναλωτισμός, είχε φάει τα λυσσακά του από τότε που στη ζωή των ανθρώπων μπήκε η Κρίση. Πολύ γλοιώδης τύπος αυτός ο Καταναλωτισμός. Πάντα ντυμένος στην τρίχα, μετακινούνταν με πανάκριβες κουρσάρες και με λίαρ τζετ και διατυμπάνιζε πόσο τέλεια σχέση είχε με την σύζυγό του, την Ευτυχία. Στην πραγματικότητα, όμως, οι δυο τους ποτέ δεν είχαν παντρευτεί. Αυτός βέβαια πάντα την κόρταρε έντονα και της έκανε πανάκριβα δώρα. Η Ευτυχία αρχικά είχε ψιλοτσιμπηθεί μαζί του αλλά γρήγορα διεπίστωσε ότι ο Καταναλωτισμός ήταν απλώς ένας αμόρφωτος δανδής με τόνους κοσμοπολίτικου ύφους και του το ξέκοψε με απόλυτο τρόπο. "Είσαι ένας τενεκές", του είπε κι εκείνος έμεινε να την κοιτά με τα μάτια γουρλωμένα, γιατί δεν ήταν συνηθισμένος στην απόρριψη. 

   Έκτοτε μόνο καμιά Καλημέρα αντάλλασσαν μεταξύ τους και αυτή από μακριά. Μέχρι να μάθουν όμως οι άνθρωποι την αλήθεια, είχαν βάλει αυτόν τον βλάκα τον Καταναλωτισμό για τα καλά στη ζωή τους και του έκαναν τα χατήρια μόνο και μόνο για να τους γνωρίσει κάποτε την "σύζυγό" του, την Ευτυχία. Όταν, όμως, του ζητούσαν να τους φέρει στο σπίτι τους την Ευτυχία, ο Καταναλωτισμός απαντούσε ότι η Ευτυχία ήταν δήθεν απασχολημένη και άλλαζε γρήγορα κουβέντα επιδεικνύοντας το καινούριο του σπορ αμάξι. Η Δράση που τα έβλεπε όλ' αυτά, πολύ φουρκιζόταν, αλλά πότε η Ελπίδα πότε η Καλοσύνη, την έπειθαν να μην κάνει μεγάλο σαματά. Μ' αυτά και μ' αυτά όμως, η Ελπίδα δεν μπορούσε πια να κάνει τη δουλειά της, άσε που ό,τι κι αν έκανε κανείς δεν ήταν ευχαριστημένος.
   Έτσι, λοιπόν, η Ελπίδα έφυγε. Η μήπως την έδιωξαν ; Όπως και να ΄χει πάντως το πράγμα, η ίδια ξενιτεύτηκε για κάμποσο καιρό. Αλλά πού και που άκουγε τους ανθρώπους να την μνημονεύουν. Συνήθως αυτό συνέβαινε, όταν ερχόταν η άνοιξη, όταν ο ήλιος έλαμπε δυνατά, όταν ερωτεύονταν και έβρισκαν αναπόκριση και φυσικά κάθε που άλλαζε ο χρόνος. Κι εξάλλου της είχαν λείψει και οι φίλες της. Κανείς δεν μπορεί να ζει μόνος, τώρα το είχε καταλάβει για τα καλά. Καθώς περπατούσε στα παλιά της λημέρια άκουσε να φωνάζουν το όνομα της αλλά με τόνο συνωμοτικό. Κοίταξε ψηλά και είδε σε ένα μπαλκόνι τη φίλη της τη Δράση. "Ελπίδα, Ελπίδα εδώ κοίτα ! Πού είσαι, βρε παιδί μου, τόσον καιρό ; Σε ψάχναμε παντού ! Πολύς κόσμος σε ψάχνει ! Έλα γρήγορα επάνω !" Η Ελπίδα άνοιξε τα φτερά της για να πάρει φόρα και με ένα μικρό σάλτο βρέθηκε στο μπαλκόνι. Όρμησε πάνω στη Δράση και την αγκάλιασε κι εκείνη κρατώντας την τρυφερά της είπε χαμηλόφωνα "Έλα μέσα, είμαστε όλες εδώ, αλλά κάνε ησυχία, γιατί γράφει". Η Ελπίδα μπήκε στο δωμάτιο και είδε τις άλλες δύο φίλες της την Πίστη και την Αγάπη να κάθονται ήσυχα στον καναπέ. "Ποιός γράφει ;" ρώτησε η Ελπίδα και κάθισε στον καναπέ τραβολογώντας με χαρά τα φουστάνια της Αγάπης και της Πίστης, οι οποίες της χάιδευαν τα μάγουλα, για να την καλωσορίσουν. "Εκεί" της έδειξαν σιγανά οι τρεις τους. Η Ελπίδα είδε ένα κορίτσι αέρινης ομορφιάς που συναγωνίζονταν επάξια τη δική της, να πληκτρολογεί μπροστά σε μια οθόνη υπολογιστή. Η Ελπίδα ζήλεψε λίγο, γιατί δεν είχε συνηθίσει να βλέπει τέτοια φινέτσα παρά μόνο στο δικό της καθρέπτη, αλλά δεν είπε τίποτα και απλώς ανασηκώθηκε για να διακρίνει, τί έγραφε αυτό το πλάσμα στον υπολογιστή. Πρόλαβε να διαβάσει τα εξής :

"Τους Κουμπαράδες σας μπορείτε να αρχίσετε να τους στέλνετε από 25 Απριλίου στην κάτωθι διεύθυνση :

"Αντωνοπούλειο Ίδρυμα", 

Κανακάρη 169 Α΄, 

τ.κ. 26221, 

Πάτρα 

Θα σας παρακαλούσαμε να μας ειδοποιείτε στο τηλέφωνο 2610-330.618 (πρωινές ώρες) ή στο κινητό 6945335123 για την ημερομηνία και τον τρόπο αποστολής των Κουμπαράδων Σας (ΕΛΤΑ, ΚΤΕΛ κτλ.) για να είναι πιο εύκολη η συγκέντρωσή τους

Σημαντικό είναι, επίσης, να αναγράφετε το ονοματεπώνυμο και τη διεύθυνσή σας, 

για να μπορέσουμε να έρθουμε σε επαφή μαζί σας".

  Η Ελπίδα κατάλαβε γιατί είχαν συγκεντρωθεί εκεί οι φίλες της. Θυμήθηκε ότι στην Πάτρα στις 16, 17 και 18 Μαΐου 2013 οι Ελληνίδες Bloggers θα διοργάνωσουν ένα bazaar με θέμα τους Κουμπαράδες με Μήνυμα και πως τα έσοδα πρόκειται να διατεθούν για το Αντωνοπούλειο Ίδρυμα . ¨Ηδη είχαν ετοιμαστεί πολλοί Κουμπαράδες, κάποιοι άλλοι, έτοιμοι από καιρό, θα έρχονταν από τη Θεσσαλονίκη, ενώ αρκετοί ακόμα βρίσκονταν στα σκαριά. Στις φίλες της και στην ίδια πολύ άρεσαν τέτοιες διοργανώσεις, γιατί εκεί μπορούσαν να συναντήσουν ανθρώπους που τις εκτιμούσαν και που μπορούσαν να επικοινωνήσουν μαζί τους. Έγειρε, λοιπόν, η Ελπίδα πίσω στον καναπέ ανακουφισμένη, γιατί έβλεπε ότι υπήρχαν ακόμη άνθρωποι που πίστευαν σε αυτήν και που δεν την είχαν απαρνηθεί. Έτσι έκλεινε και το γραπτό της και εκείνη η πανέμορφη, ταλαντούχα κοπέλα : ΕΛΠΙΔΑ ΥΠΑΡΧΕΙ !!!

Τώρα λοιπόν ξέρετε ποιοί ακόμα θα βρίσκονται μαζί μας στο bazzar μας στην Πάτρα !!!!!!!

Υπάρχει Ελπίδα και είναι στο πλευρό μας !!!

Για του λόγου το αληθές περάστε μια βόλτα από τη 

Δράση των Ελληνίδων bloggers 

και θα δείτε ότι οι Κουμπαράδες μας πληθαίνουν !!!

Παρακάτω είναι μερικές από τις δικές μου   κα τα πλη κτι κές  δημιουργίες με τα Μηνύματά τους, 

αλλά θα υπάρξουν κι άλλες, Σας προειδοποιώ !!!

σπιτάκι από γυψόγαζα και πηλό

"Οι άνθρωποι μπορεί να ξεχάσουν τι τους είπες, 

ποτέ όμως δεν θα ξεχάσουν πώς τους έκανες να αισθανθούν".

κουτί συσκευασίας και ντεκουπάζ με χαρτί εκτύπωσης και ύφασμα 

"Δείξε εμπιστοσύνη στους ανθρώπους και δεν θα σε γελάσουν. 

Αντιμετώπισέ τους με μεγαλοσύνη και θα φανούν οι ίδιοι μεγάλοι".

κουτί από ούζο και ντεκουπάζ με χαρτομάντηλα από ευρώ !

 "Τα ωραιότερα πράγματα στη ζωή είναι δωρεάν και είναι ανεκτίμητα".

ένα από τα βαζάκια μου

  "Αν κάποιες φορές τα πράγματα δεν έρχονται όπως τα θέλεις, 

ίσως αυτό να είναι για εσένα μια γερή δόση τύχης".

άλλο ένα από τα βαζάκια μου

"Θέληση είναι εκείνο που σε υποχρεώνει να νικάς 

όταν η λογική σου λέει πως έχασες" 

Το ερώτημα λοιπόν είναι :

ESY EFTIAXES KOYMPARA ;;;;

ΓΙΑΤΙ :

THIS IS PATRAAAAAAAA !!!!!!

όχι αστεία !!!!!

χχχχααααααααα

Ξέρω, έχετε ιδρώσει να φτάσετε ίσαμε εδώ, αλλά καιρό είχα να σας πρήξω, οπότε ζητώ την κατανόηση σας !!!

Θα κλείσω την μαμούθια αυτή ανάρτηση με ένα βιντεάκι με το οποίο συμμετέχω στο παιχνίδι της 

Ρένας με τα Παλαιά και όχι παλιά αντικείμενα !!!

Επειδή ήταν σχεδόν αδύνατο να φωτογραφίζω ξεχωριστά κάθε αντικείμενο, τα φωτογράφισα ακριβώς όπως ήταν τοποθετημένα στο χώρο. Το έμπειρο μάτι μπορεί να ξεχωρίσει ποιά είναι τα παλαιά αντικείμενα και ποιά τα εντέχνως πεπαλαιωμένα !

Άν πάλι δεν μπορείτε να τα ξεχωρίσετε, τότε θα διοργανώσουμε με τη Ρένα ένα διαγωνισμό και νικήτρια θα αναδειχτεί όποια ανακαλύψει τα περισσότερα παλαιά αντικείμενα ! 

Πώς τα λέω η άτιμη ...

Όπως και να ΄χει το πράγμα, το βιντεάκι είναι επενδεδυμένο με το βασικό μουσικό θέμα από το soundtrack της ταινίας Braveheart, οπότε αξίζει να το δείτε !!! χιχιχι

Τί θα γίνει θα τελειώσω καμιά φορά ;;;

Άντε καλά ...

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ 

για τη σημερινή μέρα !!!

Και όπως έλεγε και η Μαρία Αλιφέρη σε μια παλαιά εκπομπή :

ΣΑΣ ΑΓΑΠΩ !!!

ΜΟΥΑΤΣ !!!

Για τις Φίλες μου

"Ένας άντρας, τ΄ άλογο κι ο σκύλος του περπατούσαν σ ένα δάσος. Καθώς περνούσαν κάτω απ΄ ένα τεράστιο δέντρο έπεσε ένας κεραυνός και τους έκανε και τους τρεις στάχτη.Όμως ο άντρας δεν κατάλαβε ότι ΄χε εγκαταλείψει αυτόν τον κόσμο και συνέχισε την πορεία του με τα δυο του ζώα. Πέρασε κάποιος χρόνος μέχρι να συνειδητοποιήσουν οι νεκροί την καινούρια τους κατάσταση.

   Ο δρόμος ήταν πολύ μακρύς κι ανέβαιναν σ΄ ένα λόφο. Ο ήλιος ήταν πολύ δυνατός κι αυτοί ίδρωναν και διψούσαν. Σε μια στροφή του δρόμου είδαν μια πανέμορφη μαρμάρινη πύλη, που οδηγούσε σε μια πλατεία στρωμένη με πλάκες από χρυσάφι. Ο διαβάτης μας κατευθύνθηκε προς τον άνθρωπο που φύλαγε την είσοδο κι είχε μαζί του τον εξής διάλογο:

- Καλημέρα.

- Καλημέρα, απάντησε ο φύλακας.

- Πώς λέγεται αυτό το τόσο όμορφο μέρος;

- Αυτός ειν΄ ο ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ.

- Τι καλά που φτάσαμε στον Παράδεισο, γιατί διψάμε !

- Μπορείτε κύριε να μπείτε και να πιείτε όσο νερό θέλετε!Κι ο φύλακας του ΄δειξε την πηγή.

- Και τ΄ άλογο κι ο σκύλος μου διψούν επίσης...

- Λυπάμαι πολύ, είπε ο φύλακας, αλλά εδώ απαγορεύεται η είσοδος στα ζώα.

  Ο άντρας αρνήθηκε με μεγάλη δυσκολία μιας και διψούσε πολύ, αλλά δεν ήθελε να πιει μόνον αυτός. Ευχαρίστησε το φύλακα και συνέχισε την πορεία του.Αφού περπάτησαν γι΄ αρκετή ώρα στην ανηφοριά, εξαντλημένοι πλέον κι οι τρεις έφτασαν σ΄ ένα άλλο μέρος, η είσοδος του οποίου ξεχώριζε από μια παλιά πόρτα που οδηγούσε σ΄ ένα χωματόδρομο περικυκλωμένο από δέντρα.Στη σκιά ενός δέντρου καθόταν ένας άντρας κι είχε το κεφάλι του σκεπασμένο μ΄ ένα καπέλο. Μάλλον κοιμόταν.

- Καλημέρα, είπε ο διαβάτης.

 Ο άντρας έγνεψε σ΄ απάντηση με το κεφάλι του.

- Διψάμε πολύ τ΄ άλογό μου, ο σκύλος μου κι εγώ.

- Υπάρχει μια πηγή ανάμεσα σ΄ εκείνα τα βράχια, είπε ο άντρας, δείχνοντας το μέρος.Μπορείτε να πιείτε όσο νερό θέλετε.

 Ο άνθρωπος, τ΄ άλογο κι ο σκύλος πήγαν στην πηγή και κατεύνασαν τη δίψα τους.Ο διαβάτης γύρισε πίσω να ευχαριστήσει τον άντρα.

- Μπορείτε να ξανάρθετε όποτε θέλετε, του απάντησε εκείνος.

- Επί τη ευκαιρία πώς ονομάζεται αυτό το μέρος; Ρώτησε ο άντρας.

- ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ.

- Ο Παράδεισος; Μα ο φύλακας της μαρμάρινης εισόδου μου ΄πε ότι εκείνο ήταν ο Παράδεισος!

- Εκείνο δεν ήταν ο Παράδεισος.Ήταν η Κόλαση, απάντησε ο φύλακας.

 Ο διαβάτης έμεινε σαστισμένος.

- Θα ΄πρεπε να τους απαγορεύσετε να χρησιμοποιούν τ΄ όνομά σας ! Αυτή η λάθος πληροφορία μπορεί να προκαλέσει μεγάλο μπέρδεμα, είπε ο διαβάτης.

- Σε καμιά περίπτωση ! αντέτεινε ο άντρας. Στην πραγματικότητα μας κάνουν μεγάλη χάρη, γιατί εκεί παραμένουν όλοι όσοι ειν΄ ικανοί να εγκαταλείψουν τους καλύτερούς τους φίλους ..."

Απόσπασμα από το βιβλίο του Πάουλο Κοέλο : 

"Ο Διάβολος και η Δεσποινίδα Πριμ"

από τις εκδόσεις Λιβάνη

Κλείνοντας την τριλογία της αναφοράς μου σε βιβλία που βρήκα πολύ ενδιαφέροντα και ήθελα να μοιραστώ μαζί σας, αναφέρομαι σε αυτό το απόσπασμα περί φιλίας από βιβλίο του Κοέλο. Γιατί οι φίλοι μας είναι οι άγγελοι επί της γης, οι εξομολόγοι μας, η φωνή της συνείδησής μας, το κουράγιο και η σπιρουλίνα μας ! Τί κι αν τους ταλαιπωρούμε (ελαφρώς !), τους εκνευρίζουμε (σπανίως !), τους βάζουμε στην άκρη όταν ο έρωτας μας χτυπά την πόρτα ή όταν η καθημερινότητα μας καταβροχθίζει και τους ξαναθυμόμαστε όταν έρθουν τα δύσκολα ; Οι πραγματικοί μας φίλοι είναι μεγαλόψυχοι, και συγχωρητικοί, μια μεγάλη αγκαλιά για να φορτίσουμε πάλι τις μπαταρίες μας, να βρούμε την ισορροπία μας και να σκάσουμε και πάλι στα γέλια !
  Το απόσπασμα αυτό μου το θύμισε με ένα μέιλ της η φίλη μας Barby-b ή κατά κόσμον Μπαρμπουνάκι, η οποία δεν έχει (ακόμα) μπλογκ αλλά την γνωρίζουμε από τις επισκέψεις της στα δικά μας σπιτάκια. Εύχομαι το Μπαρμπουνάκι να αποκτήσει τη δική της στέγη (της τρώω τ΄αυτιά να το υλοποιήσει όσο το δυνατόν συντομότερα !) γιατί είναι ένα κορίτσι που αναβλύζει καλοσύνη, θετική ενέργεια, ενσυναίσθηση και μαγεία ! Μπαρμπουνάκι, μη φωνάζεις, ξέρω τί λέω ...
 Τα παρακάτω είναι δωράκια σε δικές μου φίλες, που συχνά έχουν συγχρόνως κι άλλες ιδιότητες στη ζωή μου ! Τα έχω φτιάξει εδώ και πολύυυυυ καιρό και εύχομαι να τους αρέσουν ...  

Ξεκινάω με τα δωράκια που οφείλω 

- μετά από κλήρωση που έκανα με την βοήθεια του my hubby - 

στις φίλες και γειτονοπούλες wild rose και gianna-hand art

οι οποίες άφησαν τις ευχές τους σε παλαιότερη ανάρτηση μου.

Κορίτσια θα επικοινωνήσω μαζί σας για να μου δώσετε τα στοιχεία σας, 

ώστε να παραλάβετε αυτά τα - μοναδικής ομορφιάς - γουράκια, 

προτού μας προλάβει το 2014 ! 

γουράκια από πηλό, ακρυλικά, πατίνες

Ακολουθούν δύο καδράκια για τα φιντανάκια της φίλης μου Αγγελικής, 

η οποία πέρα από καρδιακή φίλη 

είναι και η αδερφή που δεν απέκτησα ποτέ λόγω μοναχοπαιδικότητας !

Αγγελικούλα μου, το ξέρεις ότι είσαι ο Άγγελος της ζωής μου !

Ένα καδράκι, λοιπόν, για την κόρη της Μαιρούλα ...

decoupage χαρτοπετσέτας, die cuts, οργάντζα , δαντέλα

Και ένα καδράκι για το γιό της Βασιλάκη ...

decoupage χαρτοπετσέτας, die cuts,

Ένα δωράκι για την αγάπη της ζωής μου 

και την κολλητή μου φίλη 

(αν και όχι χωρίς ομηρικές εντάσεις, μη νομίζετε χαχα ...),

τη μανούλα μου.

decoupage χαρτοπετσέτας, κρακελέ, ακρυλικά, πατίνα

stencil με πάστα διαμόρφωσης και πατίνα
Επιτέλους το κατάφερα ... περίπου !

decoupage (μέτριας) χαρτοπετσέτας,ακρυλικά, πατίνα

Ένα δωράκι για μια φίλη που μου φορτώθηκε, 

χωρίς ποτέ κανείς να με ρωτήσει, εάν ήθελα να την κάνω παρέα 

αλλά που όλοι μου λένε ότι πρέπει να τα πηγαίνω καλά μαζί της,

την αφεντιά μου ...

κουμπιά από καρύδα
  αναβαθμίστηκαν σε σκουλαρίκια !

Και ένας κουμπαράς, 

δώρο για το bazaar της Πάτρας τον Μάιο !

πηλός και γυψόγαζα, αλουμινόχαρτο, ακρυλικά
δαντέλα, λουλούδια από καραβόπανο
(πρώτη προσπάθεια, ζητώ επιείκεια !!!)
και το Μήνυμα :
"Οι φίλοι είναι σαν τ' αστέρια,
μπορεί να μην τους βλέπεις
 αλλά είναι πάντα εκεί !"

Με την ευχή να είμαστε πάντα αντάξιοι της αγάπης των πραγματικών φίλων μας

και με την ελπίδα ότι και οι φίλοι μας θα είναι πάντα αντάξιοι της δικής μας αγάπης,

τρέχω, γιατί έχω πολλά χιλιόμετρα να κάνω, προκειμένου να περάσω από τα σπιτάκια σας και να δω όσα επεισόδια έχω χάσει τον τελευταίο καιρό που είχα χαθεί μές στην πεζή πραγματικότητα !

Ξεχωριστές Γειτονοπούλες μου, 

 και Πολύτιμες Φίλες, 

Σας αφιερώνω με πολλή πολλή Αγάπη αυτή την ανάρτηση 

και, για επισφράγισμα :

  ΣΑΣ ΦΙΛΩ ΠΟΛΥΥΥΥΥΥ !!!!!!!